martes, 19 de febrero de 2019
Corre cabaciña
Seguimos coa lectura de contos, primeiro foi Rodrigo acompañado de Carla e Marta con "Corre , corre cabaciña" e para rematar Ana e María leron "Quen levou a Lúa?
Xa estamos esperando o próximo martes. Que conto será?
lunes, 11 de febrero de 2019
Apadriñamentos lectores
Todos os martes, os nenos e nenas de 6ºB, visitarán aos nenos de infantil 5ºB para lerlles contos. Xa comezaron Carla e Marta coa Ratiña presumida, Laura e Uxío con Quen pode vencer ao vento e este último martes foron Emma e Samuel que lle contaron Lobo feroz .
Mirade que ben o pasaron. Seguiremos poñendo imaxes dos outros grupos de padriños e madriñas cos seus afillados, isto non fixo máis que empezar!
miércoles, 6 de junio de 2018
VISITA DE MARÍA CANOSA
Hoxe o alumnado de 5º recibeu a visita de María Canosa, que veu a contarnos moitas cousas de Muriel, ese neno que bota de menos a súa avoa. A que lle contaba contos, lle facía bufandas, coa que conversaba e que un día xa non está con eles. A súa perda non o deixa durmir ata que un bo día aparece Figaro e Blim, e a historia da un cambio inesperado.
María transmite ternura e ilusión nas súas palabras as mesmas que usa nos seus libros.
Gracias María, esperámoste co próximo libro!
sábado, 10 de marzo de 2018
CONCURSO RECITADO "ROSALÍA SEMPRE VIVA"
O 10 de marzo, os nosos nenos de 1º de Primaria participaron no Concurso de recitado "Rosalía sempe viva" na casa-museo Manuel María. Recitaron e cantaron "A vaca", do libro Os soños na gaiola. Aquí deixámosvos este video para que vexades que ben o fixeron.
miércoles, 26 de abril de 2017
CARLOS CASARES
Preséntovos unha escolma de actividades realizadas por rapaces e rapazas doutros coles para que vós sirvan de inspiración.
Contacontos das aventuras de Toribio
A galiña azul coa canción das cuncas
Adaptación da obra "Lolo anda en bicicleta"
Contacontos das aventuras de Toribio
A galiña azul coa canción das cuncas
Adaptación da obra "Lolo anda en bicicleta"
lunes, 20 de febrero de 2017
Día de Rosalía
O próximo 24 de febreiro conmemoramos o nacemento de Rosalía e para recordala deixámosvos estes dous videos.
Rosalía pequeniña cantada por Uxía
Adios ríos, adios fontes versión de Lucía Pérez
adiós, regatos pequenos;
adiós, vista dos meus ollos,
non sei cándo nos veremos.
Miña terra, miña terra,
terra donde m’eu criei,
hortiña que quero tanto,
figueiriñas que prantei.
Prados, ríos, arboredas,
pinares que move o vento,
paxariños piadores,
casiña d’o meu contento.
Muiño dos castañares,
noites craras do luar,
campaniñas timbradoiras
da igrexiña do lugar.
Amoriñas das silveiras
que eu lle daba ó meu amor,
camiñiños antre o millo,
¡adiós para sempre adiós!
¡Adiós, gloria! ¡Adiós, contento!
¡Deixo a casa onde nacín,
deixo a aldea que conoso,
por un mundo que non vin!
Deixo amigos por extraños,
deixo a veiga polo mar;
deixo, en fin, canto ben quero…
¡quén puidera non deixar!
[…]
Adiós, adiós, que me vou,
herbiñas do camposanto,
donde meu pai se enterrou,
herbiñas que biquei tanto,
terriña que nos criou.
[…]
Xa se oien lonxe, moi lonxe,
as campanas do pomar;
para min, ¡ai!, coitadiño,
nunca máis han de tocar.
[…]
¡Adiós tamén, queridiña…
Adiós por sempre quizáis!…
Dígoche este adiós chorando
desde a beiriña do mar.
Non me olvides, queridiña,
si morro de soidás…
tantas légoas mar adentro…
¡Miña casiña!, ¡meu lar!
Rosalía pequeniña cantada por Uxía
Adios ríos, adios fontes versión de Lucía Pérez
Adiós ríos, adiós fontes
Adiós ríos, adiós fontesadiós, regatos pequenos;
adiós, vista dos meus ollos,
non sei cándo nos veremos.
Miña terra, miña terra,
terra donde m’eu criei,
hortiña que quero tanto,
figueiriñas que prantei.
Prados, ríos, arboredas,
pinares que move o vento,
paxariños piadores,
casiña d’o meu contento.
Muiño dos castañares,
noites craras do luar,
campaniñas timbradoiras
da igrexiña do lugar.
Amoriñas das silveiras
que eu lle daba ó meu amor,
camiñiños antre o millo,
¡adiós para sempre adiós!
¡Adiós, gloria! ¡Adiós, contento!
¡Deixo a casa onde nacín,
deixo a aldea que conoso,
por un mundo que non vin!
Deixo amigos por extraños,
deixo a veiga polo mar;
deixo, en fin, canto ben quero…
¡quén puidera non deixar!
[…]
Adiós, adiós, que me vou,
herbiñas do camposanto,
donde meu pai se enterrou,
herbiñas que biquei tanto,
terriña que nos criou.
[…]
Xa se oien lonxe, moi lonxe,
as campanas do pomar;
para min, ¡ai!, coitadiño,
nunca máis han de tocar.
[…]
¡Adiós tamén, queridiña…
Adiós por sempre quizáis!…
Dígoche este adiós chorando
desde a beiriña do mar.
Non me olvides, queridiña,
si morro de soidás…
tantas légoas mar adentro…
¡Miña casiña!, ¡meu lar!
jueves, 8 de diciembre de 2016
Suscribirse a:
Entradas (Atom)













